October 21, 2019 Info@joostvisbeen.nl
Nieuws
Home / IN ’T SPOOR VAN APPIE BAANTJER
Back to News

GOUDA – Appie Baantjer is nog maar amper gestopt met het schrijven van misdaadromans, of zijn opvolger is al opgestaan: Joost Visbeen, schrijver en rechercheur-in-ruste. Onlangs verscheen zijn tweede misdaadroman: ‘Het mysterie van de verdwenen boerin’.

Enkele jaren geleden schreef de Gouwenaar een eerste boek, dat vooral lokaal werd verkocht. ,,Ik zei toen: als ik er 500 van verkoop schrijf ik een tweede boek. Nou, er werden er uiteindelijk 600 verkocht, dus hier is de tweede.’’

Tot aan zijn vut in 1997 werkte de Gouwenaar met veel plezier als rechercheur bij de politie Gouda en later bij Hollands-Midden. ,,Schrijven is me altijd gemakkelijk afgegaan. Dus kwam ik op het idee om eens te schrijven over al die mooie en nare dingen die ik in mijn loopbaan heb meegemaakt,’’ zegt Visbeen (71).Hij liet zijn eerste manuscript lezen aan Ineke Verkaaik, eigenaar van de gelijknamige boekwinkel aan de Lange Tiendeweg. ,,Het bleek dat ik nog te ambtelijk schreef. Zij heeft mij wegwijs gemaakt in deze materie. Toen ik mijn manuscript liet lezen zei ze: ‘We gaan ervoor. Ik doe iets goed, of ik doe het niet’. Er is daarna een mooie samenwerking ontstaan,’’ zegt Visbeen.Het zijn vooral onopgeloste zaken die hem bezighouden. ,,Mijn eerste boek ging over de moord op Jan Hersbach in Korte Akkeren, zo’n twintig jaar geleden. Die is nooit opgelost en dat heeft me altijd dwars gezeten.’’Het tweede boek is losjes gebaseerd op de raadselachtige verdwijning van Alie Spruit-Roelofsen uit Haastrecht in 1988. Deze moeder van vijf kinderen is nooit teruggevonden.,,Aan die zaak heb ik zelf niet gewerkt, maar ik heb vaak met de jongens gesproken die er aan werkten, dus het hield me wel bezig,’’ zegt Visbeen.Mensen die spoorloos verdwijnen laten een leegte achter die voor de nabestaanden niet kan worden opgevuld zolang ze niet zijn teruggevonden.,,Ik heb het meermalen meegemaakt. Ik zie nog de ontreddering op de gezichten van de mensen die achterbleven. Die zijn daarna hun leven lang met zo’n verdwijning bezig.’’De oud-rechercheur heeft zelfs contact gelegd met de familie van de vermiste vrouw. ,,Ik heb met haar jongste dochter gesproken. Ze was ervan onder de indruk dat ik over deze zaak heb geschreven.’’Visbeen schrijft niet alleen om het publiek te vermaken, dat is duidelijk. ,,Ik richt me ook tot de daders. Ik hoop dat ze de moed hebben om hun geweten te laten spreken en iets van zich te laten horen. En ook probeer ik hiermee getuigen te bereiken, die iets hebben gehoord of gezien en er nooit over hebben gesproken. Tegen hen zeg ik: laat je hart spreken en kom ermee voor de dag.’’Toch zijn de boeken van de oud-rechercheur geen letterlijke verslagen van onopgeloste zaken. ,,Het houdt wel verband met de realiteit, maar de rest is fictie.’’En zo kunnen we dus kennismaken met de avonturen van rechercheur Rus en zijn jonge collega Elza de la Fontaine. ,,Het heeft wel een spannend slot,’’ zegt de schrijver.Het boek is nog geen maand uit en er zijn al meer dan 250 exemplaren van verkocht. En dat is niet gek voor een boek dat nog maar in één winkel te koop is. ,,Het gaat hard, ik verkoop meer boeken van Joost Visbeen dan van Esther Verhoef,’’ zegt Ineke Verkaaik. Visbeen zelf vindt het wel leuk, dat zijn boek goed wordt verkocht. ,,Maar het blijft toch vooral hobby, dat schrijven, ik hoef niet van de verkopen te leven. Ach, het levert ook leuke contacten op. Laatst zat ik te signeren, komt er een vrouw naar me toe. Ze herkende me van een zaak die ik in 1972 had opgelost.’’Nederland is nog lang niet van Joost Visbeen af. ,,O ja, ik ga zeker door met schrijven. Het volgende boek gaat over de hasjhandel die in het begin van de jaren zeventig de kop opstak in Gouda,’’ zegt hij. Onopgeloste zaken genoeg. ,,Baantjer stopte pas met boeken schrijven op zijn 85ste, dus ik heb nog een tijdje te gaan.’’Maar hoe reageren zijn vroegere collega’s nu op zijn boeken? ,,Er waren er een paar bij de presentatie van het boek. Mijn vroegere chef, Nel de Ruiter, was er ook.’’Maar verder reageren de oud-collega’s wel een beetje zuinigjes, erkent hij.
Waarom dat zo is weet ik niet. Hoef ik ook niet te weten, want ik ben geen rechercheur meer.
BRON AD.nl:  Dit artikel is geschreven  op 22-12-08 op AD.nl  
Contact

Ik ben helaas niet aanwezig.Maar u kunt mij een email sturen en ik neem zo snel mogelijk contact met u op.